- gedicht im johrmarker dialekt -
morjets frieh
hot ’s woonersch-haus
sei schatte
uf ’s kersche-haus geworf
mittachs
hun sunn un schatte
sich iwrem dorf
zum stelldichein getroff
namittachs
hot ’s kersche-haus
sei schatte
uf ’s woonersch-haus geworf
des spill hot sich immer widerholl
bevor un nohdem de kersche
niklos
es
woonersch bawi
zur fraa hot gholl
die zwaa hun längst
es dorf verloss
sunn un schatte awwer
spille immer noch
norr die heiser
troon heit
statt kersche und woonersch
die nome vun annre leit
aah die mensche
wu jetz dort lewe
breiche sunn un schatte
zum existeere
[uf der schanz, 2000]
berns toni

Keine Kommentare:
Kommentar veröffentlichen